Τρέχεις,τρέχεις,τρέχεις!
Για να προλάβεις,τι ; -Καλή ερώτηση.
Ας ξεκινήσουμε από την αρχή,τρέχεις για να ικανοποιήσεις τους γύρω σου ή τον εγωισμό σου; Μπα, δε θα καταλήξω κάπου ούτε απόψε.
Το πρόβλημα είναι καθαρά δικό σου. Μέσα σου. Θέλεις να τους έχεις όλους μαζί σου,χωρίς κανείς να έχει κάτι να σου προσάψει. Ένα ψήγμα,κάτι. Ένα παράπονο. Το θέμα είναι τι καταφέρνεις εν τέλει. Όλοι μαζί σου ή όλοι (και) εναντίον σου ; Θα ήθελες το πρώτο,σαφώς. Πολύ φοβάμαι όμως ότι συμβαίνει το δεύτερο.
Είχες δεν είχες πάλι άρχισες τις φιλοσοφίες βραδιάτικο! Άντε,σήκω...πρέπει να...τρέξεις.
-Θα πω αυτό και θα ξεκινήσω το...jogging, κλασικά:
Ώρες ώρες νιώθω σαν το Ντα Βίντσι και τον άλλο,τον,πως τον λένε,κόλλησα. Α,ναι! Σωκράτη!
(Τι λέει πάλι;)Τι ;
Τι κοινό έχουν ; Και οι δύο μιλούσαν για δαιμόνια.
Βρε, λες ; Δαιμόνιος Νους(ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ -με τόσο τρέξιμο!)
Περαστικά σου,φίλε μου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου