Απόκομμα ημερολογίου #2

Έμειναν λίγες ώρες , λοιπόν. Λίγες ώρες για να δούμε αν ο λαός μας έμαθε να τιμωρεί. Αν και ήδη οι ενδείξεις το δείχνουν ξεκάθαρα. Το σκηνικό αλλάζει. Είναι σαφές.
Αυτό, πραγματικά, που με κάνει να απορώ είναι η δυνατότητα που έχουν τα media να φοβίζουν τον κόσμο. Ακόμα και τους νέους ανθρώπους. "Θα συμβεί το τάδε, θα συμβεί το δείνα".
Κι αναρωτιέμαι: "Τι έχει να φοβηθεί ένα νέο παιδί 20 ετών; Πόσο πιο κάτω να πάμε;" Γιατί να μη στηρίξεις αυτή την -προσπάθεια- αλλαγής;
Και είναι προφανές ότι δε θα γίνουν όλα έτσι όπως τα λέει ο κ.Τσίπρας. Τίποτα δε θα είναι εύκολο. Αλλά, ψηφίζοντας το θα έχω τη συνείδηση μου ήσυχη ότι δεν στήριξα τους ίδιους που μας έφεραν ως εδώ.
Δε δέχομαι την κριτική. Είναι άδικη. Αυτοί, δεν έχουν κυβερνήσει ποτέ. Δε λέω,έχουν κι αυτοί τις ευθύνες τους ως αντιπολίτευση τόσα χρόνια. Αλλά τώρα, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να τους δούμε στα δύσκολα. Δείχνουν έτοιμοι.
-Η νεκροψία θα δείξει.
Εγώ, λοιπόν, θα τους στηρίξω. Θα ψηφίσω για όλους εκείνους που δε μπορούν. Για τους 100.000 μαθητές που τους στέρησαν το δικαίωμα να μιλήσουν με την ψήφο τους και να φωνάξουν "όχι" στην τράπεζα θεμάτων. Για τα 200.000 ελληνόπουλα που έφυγαν για να σπουδάσουν στο εξωτερικό και δε μπορούν να ψηφίσουν. Για τον τάδε που το δημόσιο του χρωστάει, κι όμως τον βάζει να πληρώνει ΕΝΦΙΑ. ΕΝΦΙΑ. Ενοικιάζουμε τα ίδια μας τα σπίτια, εκεί φτάσαμε. Κι όμως υπάρχουν (και νέοι μέσα σ' αυτούς!)που σκέφτονται να ψηφίσουν Ν.Δ.!
-Ούτε η αποχή είναι λύση. Όλοι μπροστά. Όλοι να πάρουν θέση.


Η ΕΛΠΙΔΑ-ΑΣ ΕΛΠΙΣΟΥΜΕ ΠΩΣ- ΕΡΧΕΤΑΙ!

!ῖειγὑ ιταμώσ νἐ ςήιγὑ ςυοΝ

Τρέχεις,τρέχεις,τρέχεις!

Για να προλάβεις,τι ; -Καλή ερώτηση.

Ας ξεκινήσουμε από την αρχή,τρέχεις για να ικανοποιήσεις τους γύρω σου ή τον εγωισμό σου; Μπα, δε θα καταλήξω κάπου ούτε απόψε.

Το πρόβλημα είναι καθαρά δικό σου. Μέσα σου. Θέλεις να τους έχεις όλους μαζί σου,χωρίς κανείς να έχει κάτι να σου προσάψει. Ένα ψήγμα,κάτι. Ένα παράπονο. Το θέμα είναι τι καταφέρνεις εν τέλει. Όλοι μαζί σου ή όλοι (και) εναντίον σου ; Θα ήθελες το πρώτο,σαφώς. Πολύ φοβάμαι όμως ότι συμβαίνει το δεύτερο.

Είχες δεν είχες πάλι άρχισες τις φιλοσοφίες βραδιάτικο! Άντε,σήκω...πρέπει να...τρέξεις.

-Θα πω αυτό και θα ξεκινήσω το...jogging, κλασικά:

Ώρες ώρες νιώθω σαν το Ντα Βίντσι και τον άλλο,τον,πως τον λένε,κόλλησα. Α,ναι! Σωκράτη!

(Τι λέει πάλι;)Τι ;

Τι κοινό έχουν ; Και οι δύο μιλούσαν για δαιμόνια.

Βρε, λες ; Δαιμόνιος Νους(ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ -με τόσο τρέξιμο!)

Περαστικά σου,φίλε μου!