Στην τελευταία μου δημοσίευση είχα πάρει θέση στα πολιτικά τεκταινόμενα της χώρας. Πολιτικός αναλυτής όμως δε θέλησα να γίνω ποτέ. Αντίθετα η αθλητική δημοσιογραφία ήταν παιδικό όνειρο, νεανική τρέλα και, τώρα, μελλοντικό σχέδιο!
Απόψε λοιπόν θα μιλήσουμε για σπορ, για τον βασιλιά τους συγκεκριμένα. Το ποδόσφαιρο.
Βαρέλι χωρίς πάτο
Στην καημένη τη χώρα μας, τα πράγματα πάνε από το κακό, στο χειρότερο! Ομάδες παίζουν στο πρωτάθλημα χωρίς φορολογική ενημερότητα, παίκτες είναι επί μήνες απλήρωτοι, προσφυγές δίνουν και παίρνουν και η... κατρακύλα συνεχίζεται!
Διαφθορά
Όπως όλο το ελληνικό σύστημα, έτσι και το ποδόσφαιρο μας, μαστίζεται από τη διαφθορά. Κάθε εβδομάδα, κάθε σαββατοκύριακο υπάρχουν φήμες για χειραγωγημένα παιχνίδια. Ο τάδε καίγεται για βαθμούς, ο δείνα τους θέλει και εν τέλει τους παίρνει. Κάθε τόσο σκάει ένα νέο σκάνδαλο στημένων αγώνων αλλά με μαγικό τρόπο πάντα οι ύποπτοι βγαίνουν αθώοι. Το πρωτάθλημα μας συνεχώς υποβαθμίζεται.
Βία
Γνωστό πρόβλημα, χρόνια τώρα. Όλοι το ξέρουν, όλοι λένε ότι θα το καταπολεμήσουν, κανείς δεν το έχει καταφέρει. Τον τελευταίο καιρό μάλιστα, παρατηρείται και όξυνση του. Ξέρουμε ότι σε κάθε ομάδα υπάρχουν 200-300 άτομα που πάνε γήπεδο απλά για να τα σπάσουν, απλά για να κάνουν φασαρίες χωρίς καν να ξέρουν με ποιον παίζει η ομάδα τους. Ξεκάθαρη ευθύνη των διοικήσεων που ενώ ξέρουν τα ονόματα τους, δεν τους παραδίδουν γιατί θα τους πουν ρουφιάνους (σ.σ. όπως τον Νικολαΐδη πριν μερικά χρόνια). Είμαστε έτη φωτός πίσω σε νοοτροπία σε σχέση με τον υπόλοιπο "δυτικό" κόσμο.
Εκτός συνόρων φαίνεται η γύμνια
Ο ανταγωνισμός στην Ελλάδα είναι μηδαμινός και έτσι, όταν περνάμε τα σύνορα η κατάσταση είναι απελπιστική. Η ψαλίδα συνεχώς ανοίγει από τα άλλα πρωταθλήματα και αυτό φαίνεται σε αγώνες των δικών μας πρωτοπόρων με τους "πεμπτο-έκτους" των άλλων πρωταθλημάτων.
Απόψε λοιπόν θα μιλήσουμε για σπορ, για τον βασιλιά τους συγκεκριμένα. Το ποδόσφαιρο.
Βαρέλι χωρίς πάτο
Στην καημένη τη χώρα μας, τα πράγματα πάνε από το κακό, στο χειρότερο! Ομάδες παίζουν στο πρωτάθλημα χωρίς φορολογική ενημερότητα, παίκτες είναι επί μήνες απλήρωτοι, προσφυγές δίνουν και παίρνουν και η... κατρακύλα συνεχίζεται!
Διαφθορά
Όπως όλο το ελληνικό σύστημα, έτσι και το ποδόσφαιρο μας, μαστίζεται από τη διαφθορά. Κάθε εβδομάδα, κάθε σαββατοκύριακο υπάρχουν φήμες για χειραγωγημένα παιχνίδια. Ο τάδε καίγεται για βαθμούς, ο δείνα τους θέλει και εν τέλει τους παίρνει. Κάθε τόσο σκάει ένα νέο σκάνδαλο στημένων αγώνων αλλά με μαγικό τρόπο πάντα οι ύποπτοι βγαίνουν αθώοι. Το πρωτάθλημα μας συνεχώς υποβαθμίζεται.
Βία
Γνωστό πρόβλημα, χρόνια τώρα. Όλοι το ξέρουν, όλοι λένε ότι θα το καταπολεμήσουν, κανείς δεν το έχει καταφέρει. Τον τελευταίο καιρό μάλιστα, παρατηρείται και όξυνση του. Ξέρουμε ότι σε κάθε ομάδα υπάρχουν 200-300 άτομα που πάνε γήπεδο απλά για να τα σπάσουν, απλά για να κάνουν φασαρίες χωρίς καν να ξέρουν με ποιον παίζει η ομάδα τους. Ξεκάθαρη ευθύνη των διοικήσεων που ενώ ξέρουν τα ονόματα τους, δεν τους παραδίδουν γιατί θα τους πουν ρουφιάνους (σ.σ. όπως τον Νικολαΐδη πριν μερικά χρόνια). Είμαστε έτη φωτός πίσω σε νοοτροπία σε σχέση με τον υπόλοιπο "δυτικό" κόσμο.
Εκτός συνόρων φαίνεται η γύμνια
Ο ανταγωνισμός στην Ελλάδα είναι μηδαμινός και έτσι, όταν περνάμε τα σύνορα η κατάσταση είναι απελπιστική. Η ψαλίδα συνεχώς ανοίγει από τα άλλα πρωταθλήματα και αυτό φαίνεται σε αγώνες των δικών μας πρωτοπόρων με τους "πεμπτο-έκτους" των άλλων πρωταθλημάτων.
Ιστορικές ομάδες
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται το φαινόμενο ιστορικές ομάδες όπως η ΑΕΚ,ο Άρης, ο Ηρακλής, η Λάρισα και, εσχάτως, ο Ο.Φ.Η. να υποβιβάζονται είτε εντός, είτε εκτός αγωνιστικού χώρου. Οι σύλλογοι αυτοί πληρώνοντας είτε αμαρτίες του παρελθόντος,είτε διάφορες -πολιτικές- συγκυρίες έχουν βρεθεί σε χαμηλότερες κατηγορίες και μάχονται -ακόμη και- για να επιβιώσουν. Είναι θλιβερό αυτό να συμβαίνει γύρω μας καθώς όλες οι προαναφερθείσες ομάδες ανήκουν στην (τρομάρα μας) Σούπερ Λιγκ καθώς έχουν και... τόνους ιστορίας αλλά και πλήθος κόσμου να τις υποστηρίζει.
Εθνική ομάδα
Εθνική ομάδα
Όλες αυτές οι εξελίξεις δε θα μπορούσαν να έχουν αφήσει ανεπηρέαστη και την εθνική μας ομάδα. Αυτή η ομάδα-παρέα που βλέπαμε από το 2003 και μετά, με τα καλά και τα κακά της, με το... αντιποδόσφαιρο σε κάποιες περιπτώσεις, μας είχε χαρίσει στιγμές που δύσκολα θα τις ξαναζήσουμε. Φυσικά, κορωνίδα όλων αυτών, η κατάκτηση του EURO το 2004. 'Όλα τα παραπάνω τους τελευταίους 7-8 μήνες έχουν κάνει φτερά και το παρεϊστικο κλίμα έχει αντικατασταθεί με την γκρίνια, την εσωστρέφεια και τα συμφέροντα διάφορων μανατζαρέων που καθορίζουν ποιος θα παίξει και ποιος όχι.
Νέα κυβέρνηση
Νέες ελπίδες ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Πάλι, η νέα κυβέρνηση έδειξε πρόθυμη να σταθεί πάνω από το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσει. Τα έχουμε ξανακούσει βέβαια αυτά αλλά ας μην είμαστε κακοπροαίρετοι. Ήδη οι πρώτες κινήσεις έχουν γίνει αλλά φοβάμαι πως είναι στη λάθος κατεύθυνση. Το βέβαιο είναι πως θέλουν να βοηθήσουν, το ερώτημα είναι αν έχουν την τεχνογνωσία για να το κάνουν!
Πρόταση
Επειδή κριτικό άρθρο χωρίς πρόταση στο τέλος είναι αυτοαναιρούμενο, ας περάσουμε στο δια ταύτα: Το μαχαίρι -όσο κλισέ κι αν ακούγεται- πρέπει να φτάσει στο κόκκαλο. Να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι της κατάστασης που επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο και επιτέλους να υπάρξει κάθαρση. Σίγουρα, αυτό θέλει αποφασιστικότητα καθώς οι ιδιοκτήτες των μεγάλων ομάδων είναι κι εκείνοι που κρατούν την -ταλαιπωρημένη- οικονομία της Ελλάδας. Άρα πρέπει η πολιτική ηγεσία να έρθει σε σύγκρουση μαζί τους κι αυτό μόνο εύκολο που δεν είναι!
Υ.γ. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία-αν και στην προκειμένη ήδη χαροπαλεύει!
